Bayramoğlu ve Hayvanat Bahçesi Macerası

0

Posted on : 17-07-2011 | By : Çağdaş | In : Ailem, Geziler & Keşifler

Bayramoğlu‘nun çocukluk anılarımda önemli bir yeri vardır.

Okulların tatile girmesiyle beraber hiç vakit kaybetmeden anneannem ve dedemle beraber Bayramoğlu‘na giderek 2 hafta boyunca Yapı Kredi Bankası Tesisleri‘nde kalırdık. Yılın bu ilk tatili benim için hep özel olmuştur, Bayramoğlu‘na gitmeyi heyecanla beklemişimdir.

Belki de bu yüzden, seneler sonra (sanırım 18 sene sonra) yine Bayramoğlu yollarına düşünce aynı heyecanı hissettim. :)

Geçen süre içerisinde Bayramoğlu gerçekten çok değişmiş. Çok sayıda otel açıldığı gibi, yeni otel inşaatları da devam ediyor. Villa tipi eski evlerin bir kısmı ise apartmana dönüşmüş.

Ancak YKB Bayramoğlu Tesisleri‘nin olduğu bölüm neredeyse hiç değişmemiş. Veya değişmiş olsa bile ben değiştiğini görmek istememiş olabilirim.

Yine aynı heyecanla girdiğim tesiste bir anda çocukluk hatıralarıma geri döndüm. Tesisin gezdiğim her bölümünde ayrı bir hatıra aklıma geldi. Eşime büyük bir heyecanla bu hatıraları anlatırken, fiziksel olarak yanımızda olmasa da, ruhen her zaman yanımızda olduğunu bildiğim rahmetli dedemi de anmış olduk.

Sohbet ederken birden aklımıza bir fikir geldi. Hazır Bayramoğlu‘ndayken tesise arabayla yaklaşık 5 dakika mesafedeki Darıca Faruk Yalçın Hayvanat Bahçesi‘ne gitmek :)

Yurtdışına seyahat edenler bilirler, Avrupa ve Amerika’nın belli başlı şehirlerinde mutlaka bir hayvanat bahçesi vardır. İstanbul’da seneler önce Gülhane Parkı’nda hayvanat bahçesi vardı ancak daha sonra kapanmıştı.

Senelerdir duyduğumuz Darıca Hayvanat Bahçesi’ni görmek bugünlere kısmetmiş.

Darıca, 200 çeşide yakın ve 2.000 adedin üzerinde hayvan nüfusu ile ülkemizin en çok türe sahip hayvanat bahçesi. Buna ek olarak 250 bitki türüyle aynı zamanda önemli bir botanik parkı. Avrupa Hayvanat Bahçeleri ve Akvaryumlar Birliği (EAZA) üyesi olan bu hayvanat bahçesinde 2 saati aşkın bir süre vakit geçirdik ve inanın nasıl geçtiğini anlamadık. Çok eğlendiğimizi söylemeden geçemeyeceğim. :)

Buna karşın Darıca Faruk Yalçın Hayvanat Bahçesi’nin ciddi anlamda sponsorluk desteğine ihtiyacı var. Hayvanların toplam aylık yiyecek masrafı 122.407,45 TL tutuyormuş. (En basitinden 1 kaplan günde en az 10 kg. et yiyor.) Ek olarak EAZA üyeliğinin getirdiği bazı renovasyon çalışmaları da yapılıyor. İlerleyen dönemlerde gelecek hayvanları da düşününce böylesine bir tesisin devamlı olabilmesi için destek olunması şart.

Bayramoğlu’nda her yönüyle çok keyifli, nostalji dolu bir gün geçirdik. Zaman zaman geçmişe, hatıralara dönmek insana gerçekten huzur ve enerji veriyor.

Günün özetini anneannemin kameraya söylediği şu sözleriyle yapayım:

“Bayramoğlu’nun güzel bir hatırası olacak bu.” :)

Dedemin anısına…

0

Posted on : 04-02-2011 | By : Çağdaş | In : Ailem

2005 yılı Ocak ayıydı. Dedemle birlikte evde otururken film izleyelim demiştik.

Kanalları hızlıca geçerken yeni başlayacak olan bir film olduğunu gördük: “The Killing Fields”.

Bu filmi esasında uzun yıllar önce seyretmiştim. Kamboçya’da geçen gerçek bir hikayeyi anlatan, 3 Oscar ödüllü ve bir o kadar hüzünlü bir filmdir.

Dedem bir koltukta, ben bir koltukta uzandık ve filmi izlemeye başladık.

Filmin son sahnesi, inanılmaz duygusal bir sahnedir. Fonda John Lennon-Imagine eşliğinde karakterlerin buluşmasını görürüz. (NOT: Sahne o kadar etkileyicidir ki bu yazıyı yazarken bile içimin ürperdiğini hissettim.)

Bu sahnede dedemle o kadar duygulanmıştık ki, itiraf ediyorum ikimiz de ağlamıştık. Anneannem eve döndüğünde ağladığımızı belli etmemeye çalışsak da sanıyorum kırmızı gözlerimiz bizi ele vermişti. :)

İşte hayat böyle bir şey. Gün geliyor sevdiklerimizi yanımızda bulamıyoruz. Ama kalplerimizin ve anılarımızın içinde bizlerle beraber olmaya devam ediyorlar.

Dedemin aramızdan ayrılışının üzerinden 1 sene geçmiş.

Beni bir yerlerden izlediğini biliyorum. Ama buradan da bir kere anmak istedim.

Mekanın cennet olsun, her zaman kalbimdesin Dedecim…

Bir Babalar Günü Yazısı

2

Posted on : 20-06-2010 | By : Çağdaş | In : Ailem

Bugün Babalar Günü. Öncelikle tüm babaları tebrik ederek yazıma başlamak isterim. :)

Herkesin babası kendisi için çok kıymetlidir. Bu noktada ayrı bir paragrafı fedakarlığı, özverisi ve en önemlisi desteğiyle hayatımdaki önemli insanlardan biri olan babam için açmak istiyorum.

Gayrettepe’de otururken evimiz Ali Sami Yen stadına çok yakındı. Fenerbahçeli olmasına rağmen ısrarlarımı kırmazdı, beni Galatasaray maçlarına götürürdü. Hatta Galatasaray-Zeytinburnu maçında yanlışlıkla Zeytinburnu taraftarlarının tribününe girmiştik ve girmemizle hızlı bir şekilde kaçmamız bir olmuştu :)

2000 yılında üniversitede ilk yılımda aldığım derslerin ancak yarısını verebilmiştim. Normalde herkes yaz okuluna kalırken, kendisi beni Amerika-San Diego’ya göndermişti. Bu gezinin hikayesini ayrı bir yazı olarak yazmak isterim. Gezide bize eşlik eden bir kişinin “Baban seni bu kadar dersten kalmana rağmen buraya gönderiyor. Demek ki hepsini versen Ay’a gönderecek.” sözünü hala tebessümle hatırlıyorum :)

Bu geziden sonra neredeyse her sene bir fırsat bulup yazları Amerika’ya gitmiştim. Genelde biletleri 1 sene boyunca biriken millerden alıyordum. Bu geziler boyunca yalnız değildim yanımda çok önemli bir destekçim vardı. Babamın Shop&Miles kartı :) Geçtiğimiz sene Shop&Miles’ın hepimize Platinium kart göndermesine şaşırmamak lazım senelerce kendilerine ciddi katkılarım oldu.

Birçok yakın tanıdığımızın “Oralarda ne yapacak? Zaten çekingen çocuktur, pek bir yer göremez masraf etmeseydiniz.” dediğini çok iyi biliyorum. Bu sözlere hiçbir zaman kulak asmadı, tam tersine bana destek oldu. Bu özgüvenle görmediğim yer kalmadı diyebilirim.
(P.S: Babacım bu sözüme aldırma, daha göremediğim yerler var malum dünya büyük :) )

İşte bu duygularla sevgili babam Bülent Önen’in de babalar gününü kutlamak istiyorum. Sevgili Babacım, umarım bende baba olduğumda, kendi çocuklarıma senin bana sağladığın imkanların benzerini sağlayabilirim.

Sevgiler…

Dedem İsmet Özcan

2

Posted on : 10-02-2010 | By : Çağdaş | In : Ailem

Resimler insanların elindeki en güzel hatıralardır.

Dedemle olan resimlerimiz arasında bu resmimizin yeri ayrıdır. Her bakışımda ayrı birşey hissettirir.

Şimdi baktıkça sadece özlem hissediyorum. Dedeme olan özlemimi…

Ruhun ölmezliğine inanan biri olarak dedemin ruhunun şu anda başka bir boyutta olduğunu biliyorum. Belki de oralardan bizleri izliyordur.

Her zaman kalbimdesin Dedecim…